SALEZJANIE - PARAFIA ŚW. JÓZEFA W PRZEMYŚLU

Aktualności

← PoprzednieNastępne →

Pics_162.jpg

TURYN VALSALICE - odsłonięcie tablicy ku czci Błogoslawionego Augusta Czartoryskiego (26.09.2021)

(za ANS – Turyn) – W  niedzielę, 26 września, w Salezjańskim Instytucie w Turynie-Valsalice została odsłonięta tablica upamiętniająca polskiego salezjanina ks. Augusta Czartoryskiego (Paryż, 2 sierpnia 1858 – Alassio, 8 kwietnia 1893), który jako nowicjusz, właśnie w 1886 roku, odbywał formację w domu na Valsalice.

Bardzo niezwykła jest historia jego powołania. Pochodził z rodziny arystokratycznej, był wnukiem księcia Adama, zwanego “polskim niekoronowanym królem”, którego, po powstaniu listopadowym w 1830 roku, spotkał los wygnańca. W rezydencji rodziny Czartoryskich, w Hotelu Lambert w Paryżu, August został wcześnie osierocony przez matkę, która zmarła na gruźlicę; tą chorobą, niestety, zaraził się również on. Chrzestnymi Augusta byli król i królowa Hiszpanii, jako że August był synem ich córki Marii Amparo Munoz z Vista Alegre.

Przez wiele lat jego nauczycielem był Józef Kalinowski, szef Wydziału Wojny w Wydziale Wykonawczym na Litwie w czasie powstania styczniowego w 1831 roku. Wpływ, jaki wywarł ten nadzwyczajny człowiek, przyszły karmelita, ojciec Rafał, dzisiaj święty, nie tylko wzmocnił patriotyzm Augusta Czartoryskiego, ale wzbudził także w nim wrażliwość religijną, kształtując go duchowo.

Pragnieniu Augusta, który chciał zostać kapłanem, przez wiele lat sprzeciwiał się jego ojciec. Ale August, chociaż słaby fizycznie, był nieugięty i ostatecznie uzyskał pozwolenie na wstąpienie do nowego zgromadzenia zakonnego: Salezjanów Księdza Bosko, ponieważ ten wielokrotnie miał możliwość spotkania w Paryżu Świętego Młodzieży i był pod jego wielkim wrażeniem.  

Przybył do Turynu w 1886 roku, ale początkowo Ksiądz Bosko nie chciał się zgodzić na jego wstąpienie do Towarzystwa Salezjańskiego, biorąc pod uwagę jego słabe zdrowie. Jednak niedługo potem, za radą papieża Leona XIII, przyjął go i od tej chwili relacje między nimi były bardzo serdeczne. 

Wstąpił do nowicjatu na Valsalice i otrzymał sutannę od Księdza Bosko w dniu wspomnienia Maryi Wspomożycielki, 24 listopada 1887 roku. Dwa miesiące potem umarł Ksiądz Bosko i August, właśnie przy jego grobie, złożył śluby zakonne. Z powodu złego stanu zdrowia został przeniesiony do Ligurii i w San Remo w dniu 2 kwietnia 1892 roku został wyświęcony na kapłana. Zmarł 8 kwietnia 1893 r. w Alassio, w wieku zaledwie 34 lat. Jego ciało spoczywa w salezjańskim kościele w Przemyślu.

Został beatyfikowany 25 kwietnia 2004 roku przez Jana Pawła II.

To dzięki temu, że August wstąpił do zgromadzenia salezjańskiego, salezjanami zostało również wielu innych młodych Polaków, a wśród nich kardynał August Hlond, który został Prymasem Polski.

W uroczystości, która odbyła się w  niedzielę, 26 września, a na którą złożyły się Msza św. odprawiona w kościele Instytutu, a następnie odsłonięcie tablicy pamiątkowej na podwórzu, uczestniczyli: p. Wojciech Bakun, prezydent Przemyśla, ks. Marek Chrzan dyrektor Instytutu Teologicznego Crocetta w Turynie,  ks. Bogdan Nowak, dyrektor salezjańskiego domu w Przemyślu, ks. Marek Kaczmarczyk proboszcz parafii Przemyśl Lipowica,  Adrianna Siennicka, konsul generalny Polski w Mediolanie; Elżbieta Grzyb, prezes Ogniska Polskiego w Turynie; inż. Fabrizio Cellino, fundator tablicy, a także niektórzy członkowie rodziny Czartoryskich.   

Medalion z brązu w centrum tablicy z wizerunkiem błogosławioneego jest dziełem turyńskiego rzeźbiarza Daniele Accossato.

04 Styczeń 2022
ks. Bogdan Nowak
Przeglądaj wszystkie

Transmisja on-line

Kamera on-lineZobacz więcej →

17 maja 2022 r., Wtorek
Dzień Powszedni
Kolor szat: bialy
Rok C, II
V Tydzień Wielkanocny

1. czytanie: Dz 14, 19-28 Wędrówki misyjne Apostołów

Psalm: Ps 145, 10-11. 12-13ab. 13cd i 2 Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Aklamacja: J 3, 15

Ewangelia: J 14, 27-31a Pokój zostawiam wam

1. czytanie

Dz 14, 19-28 Wędrówki misyjne Apostołów

Do Listry nadeszli Żydzi z Antiochii i z Ikonium. Podburzyli tłum, ukamienowali Pawła i wywlekli go za miasto, sądząc, że nie żyje.
Kiedy go jednak otoczyli uczniowie, podniósł się i wszedł do miasta, a następnego dnia udał się razem z Barnabą do Derbe. W tym mieście głosili Ewangelię i pozyskali wielu uczniów, po czym wrócili do Listry, do Ikonium i do Antiochii, umacniając dusze uczniów, zachęcając do wytrwania w wierze, bo przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego. Kiedy w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili im starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli.
Potem przeszli przez Pizydię i przybyli do Pamfilii. Nauczali w Perge, zeszli do Attalii, a stąd odpłynęli do Antiochii, gdzie za łaską Bożą zostali przeznaczeni do dzieła, które wykonali. Kiedy przybyli i zebrali Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary. I dość długi czas spędzili wśród uczniów.

Oto Słowo Boże

Psalm

Ps 145, 10-11. 12-13ab. 13cd i 2

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Niech Cię wielbią Panie, wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię błogosławią Twoi święci.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa
i niech głoszą Twoją potęgę.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków,
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Pan jest wierny we wszystkich swoich słowach
i we wszystkich dziełach swoich święty.
Niech usta moje głoszą chwałę Pana,
a Jego święte imię niech wielbi wszystko, co żyje.

Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo

Aklamacja

J 3, 15

Alleluja, alleluja, alleluja

Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego,
aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 14, 27-31a Pokój zostawiam wam

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani się nie lęka.
Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przyjdę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca, bo Ojciec większy jest ode Mnie. A teraz powiedziałem wam o tym, zanim to nastąpi, abyście uwierzyli, gdy się to stanie.
Już nie będę z wami wiele mówił, nadchodzi bowiem władca tego świata. Nie ma on jednak nic swego we Mnie. Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał”.

Oto słowo Pańskie

Transmisja on-line

Kamera on-lineZobacz więcej →